"Dat je geen honden ziet rondlopen, komt door de kerosinedampen van de vliegtuigen. Honden gaan daar dood aan", verklaart werkgroepsvoorzitter Louise Smits.

Zij volgt het nieuws op de voet. "Frustrerend om te moeten toekijken. Je wilt er direct heen, maar het kan niet. We hebben voor de zekerheid wel direct onze hulp aangeboden. Mochten we nodig zijn, dan gaan we meteen. Maar voorlopig hebben we nog te maken met het vliegverbod en de kerosine."

De Westervoortse reddingshonden hebben al heel wat ervaring met puinhopen en zoektochten naar vermiste personen. "De hondengeleiders concentreren zich elk op een afgesproken gebiedje. Na het commando 'Zoek!' worden de honden losgelaten. Dan zie je die neuzen echt heen en weer vliegen. Tot het moment dat ze de geur van mensen hebben opgevangen", legt Smits de werkwijze uit.

Bij de restanten van het World Trade Center wordt het zoeken niet gemakkelijk. "Het gaat om te veel mensen. De honden zullen in eerste instantie helemaal dol worden. Het zal moeilijk zijn ze weer rustig te krijgen. Als ze zichzelf weer in de hand hebben, moeten ze op zoek gaan naar grote concentraties."

De hondenteams zijn goed opgeleid. Maar het is nu net als met een grote aardbeving. Smits: "Hier kun je niet op trainen. Dit is te grootschalig. Als je aan het werk gaat, moet je je daarom puur op je eigen hond concentreren. Als jouw hond iemand vindt, moet je daar gewoon blij mee zijn. Al is het er maar één. Het draait in ons werk om het vinden van mensen."

"We maken geen onderscheid tussen overlevenden en doden. Het blijven mensen. Als slachtoffers overleden zijn, kunnen we ze in ieder geval nog terugbezorgen bij de nabestaanden. Ook dat is dankbaar werk."